Rozemarijn komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied, waar de plant van nature op rotsachtige, droge grond groeit. De naam is afgeleid van het Latijnse ros marinus, wat zoiets betekent als dauw van de zee, een verwijzing naar de plekken langs de kust waar rozemarijn van oudsher voorkomt. De plant is een groenblijvende struik en kan, mits goed verzorgd, jarenlang meegaan.
De blaadjes van rozemarijn zijn smal en stug, met een geur die sterker wordt zodra je erin knijpt. Dat komt door de etherische oliën die in de blaadjes zitten. Diezelfde oliën zorgen voor de kenmerkende smaak, die stevig genoeg is om andere smaken in een gerecht te overheersen als je er te veel van gebruikt.
Rozemarijn wordt van oudsher veel gebruikt bij lamsvlees, maar de toepassing houdt daar niet op. Ook bij gebakken aardappelen, kip uit de oven of stevige stoofgerechten past het kruid goed. Omdat de smaak vrij dominant is, is het verstandig om rozemarijn met mate te gebruiken, zeker in vergelijking met mildere kruiden zoals koriander.
Vers gebruiken geeft de beste smaak, maar gedroogde rozemarijn werkt ook prima, vooral in gerechten die langer garen. De naaldjes worden tijdens het koken niet zacht zoals bijvoorbeeld basilicum, dus veel mensen hakken ze fijn voordat ze worden toegevoegd, of halen de takjes er na het koken weer uit.
Rozemarijn combineert daarnaast goed met andere houtige kruiden zoals tijm. Samen vormen ze een basis die vaak terugkomt in mediterrane gerechten, bijvoorbeeld bij geroosterde groenten of een marinade voor vlees. Ook in combinatie met knoflook en citroen komt de smaak van rozemarijn goed naar voren.
Rozemarijn is relatief makkelijk zelf te kweken, zowel in de tuin als in een pot op het balkon. De plant houdt van veel zon en heeft weinig water nodig, te veel vocht is eerder een probleem dan te weinig. Wie een plantje op het aanrecht heeft staan, kan verse takjes plukken zodra dat nodig is, wat de smaak in een gerecht flink ten goede komt ten opzichte van gedroogde variant.
Verse rozemarijn blijft in de koelkast, verpakt in een vochtige doek of in een glas water, ongeveer een week goed. Gedroogde rozemarijn is veel langer houdbaar, tot wel een jaar, mits donker en droog bewaard. De smaak van gedroogde rozemarijn is wel iets minder uitgesproken dan die van de verse variant.
Rozemarijn is een kruid dat je niet snel vergeet, zowel door de geur als door de smaak die het aan gerechten toevoegt. Met een plantje op het aanrecht of in de tuin heb je bovendien altijd verse blaadjes binnen handbereik, wat een merkbaar verschil maakt ten opzichte van de gedroogde variant uit een potje.
Ingrediënten (voor 4 personen)
Bereiding
