Chorizo worst wordt traditioneel gemaakt van varkensvlees, spek en een flinke hoeveelheid kruiden. Naast pimentón zitten er vaak knoflook, zout en soms een scheutje wijn doorheen. De worst wordt gevuld in een natuurlijke of kunstmatige darm en daarna gedroogd, gerookt of gefermenteerd, afhankelijk van de regio waar hij vandaan komt. In Spanje kennen ze bijvoorbeeld chorizo picante, een pittige variant, en chorizo dulce, die milder van smaak is.
Er bestaat ook een verse versie van chorizo, die je net als een gewone braadworst in de pan bakt. Deze variant is minder lang gerijpt en heeft daardoor een zachtere structuur en een iets minder uitgesproken smaak dan de gedroogde chorizo die je vaak in plakjes op een borrelplank ziet liggen.
Chorizo leent zich voor allerlei gerechten en dat maakt de worst populair bij thuiskoks. Een klassieker is pasta chorizo, waarbij de worst in blokjes gebakken wordt tot de vetjes vrijkomen en een romige of tomatensaus daarna al die smaak opneemt. De combinatie met room, knoflook en een scheutje witte wijn werkt goed, net als een simpele tomatensaus met wat gedroogde oregano.
Ook in de Spaanse keuken duikt chorizo regelmatig op, bijvoorbeeld in een paella. Wie het gerecht zelf wil maken, kan bij dit recept voor paella terecht voor een stap voor stap uitleg, waarbij chorizo samen met kip en zeevruchten voor een stevige smaakbasis zorgt. De worst wordt vaak eerst apart aangebakken, zodat het vet als smaakmaker dient voor de rijst die daarna wordt toegevoegd.
Naast warme gerechten is chorizo ook geliefd als koude snack. In dunne plakjes gesneden past de worst uitstekend op een borrelplank, samen met kaas, olijven en wat brood. Twijfel je hoe je zo'n plank het beste samenstelt, dan geeft dit artikel over borrelplank maken daar inspiratie voor, met chorizo als vaste waarde tussen de andere hapjes.
In de supermarkt vind je meestal twee soorten chorizo, de gedroogde ringworst en de kleinere, verse braadworst. Let bij de gedroogde variant op de kleur, een diepe roodbruine tint duidt vaak op een goede hoeveelheid pimentón. De verse chorizo herken je aan de lichtroze kleur en het feit dat hij verpakt wordt zoals andere rauwe worst. Beide varianten zijn breed verkrijgbaar, van de gewone supermarkt tot de toko of delicatessenzaak.
Gedroogde chorizo is door het rijpingsproces relatief lang houdbaar en kan zelfs op kamertemperatuur bewaard worden, mits koel en droog. Eenmaal aangesneden bewaar je de worst het beste in de koelkast, verpakt in vetvrij papier of een gesloten bakje. Verse chorizo gedraagt zich als gewone worst en hoort altijd in de koelkast, waar hij een paar dagen goed blijft. Wil je de worst langer bewaren, dan kan invriezen ook, zowel in zijn geheel als in plakjes.
Dit gerecht laat goed zien wat chorizo aan een simpel pastagerecht toevoegt. De worst geeft de saus smaak en kleur, zonder dat er veel extra kruiden nodig zijn.
Ingrediënten (voor 2 personen)
Bereiding
.jpg)
