Arthur Guinness tekende in 1759 een huurcontract voor de St. James's Gate Brewery in Dublin. Negenduizend jaar lang, tegen 45 pond per jaar. Zelfs nu, ruim 260 jaar later, betaalt de brouwerij die huur nog steeds.
Guinness begon met het brouwen van ales. Rond 1799 stapte de brouwerij volledig over op porter, de donkere bierstijl die later uitgroeide tot wat we nu kennen als stout. Die knik was bepalend: had Guinness waarschijnlijk nooit die herkenbare zwarte kleur gekregen zonder die keuze.
Hou een glas Guinness tegen het licht. Wat je ziet is geen zwart, maar een diepe robijnrode kleur. Guinness zelf noemt het bier daarom liever 'ruby red' dan zwart.
Die kleur komt van het gebrande mout in het brouwproces. Doordat een deel van de gerst flink geroosterd wordt, krijgt het bier zijn donkere tint, plus die herkenbare geroosterde smaak. Het resultaat oogt zwart in een donkere kroeg, maar houd het tegen daglicht: dan zie je die rode gloed direct.
De smaak van Guinness draait om drie dingen: het gebrande mout, de stikstof, de verhouding bitter-zoet.
Het gebrande mout geeft toetsen van koffie, soms een vleugje pure chocolade. Daaronder zit een moutige, bijna droppige body. De stikstofbubbels zorgen voor dat zachte, romige mondgevoel: kleinere bubbels dan koolzuur, dus minder prikkelend op de tong.
Met een alcoholpercentage van 4,2 procent is Guinness geen zwaar bier, ondanks de donkere kleur. Veel drinkers schatten het sterker in dan het werkelijk is, puur door die intense smaak plus het gewicht op de tong.
Een Guinness tap je niet zomaar. Het officiële tapritueel heet de 'two-part pour', ontwikkeld om die dikke, stevige schuimkraag te krijgen zonder dat het bier plat wordt.
Het hele proces duurt bewust bijna twee minuten. Guinness noemt dit zelf de '119,5 seconden pour', al rond iedereen het gewoon af op twee minuten.
Het glaswerk speelt hierbij een grotere rol dan de meeste mensen denken. Een tulpvormig glas, zoals het officiële Guinness-glas, stuurt de stikstofbubbels langs de wand naar beneden, wat dat golfeffect juist versterkt. Twijfel je welk glas bij welk bier hoort? Op Whats Cooking vind je een overzicht van glazen voor speciaal bier, handig voor wie meer wil halen uit ieder biertje in huis.
Veelgemaakte fouten bij thuis tappen: te snel schenken, waardoor het bier te veel schuim vormt. Een glas dat niet schoon genoeg is, waardoor de stikstofbubbels ongelijk verdelen. Het topping-off overslaan, waardoor de kraag te dun blijft. Kleine details, groot verschil in smaak.
Guinness is allang niet meer één bier. Een overzicht van de bekendste varianten:
Elke variant heeft zijn eigen plek. De één past bij een rustige avond op de bank, de ander vraagt om een stevige hap ernaast.
Guinness 0,0 wordt gebrouwen als een normale Guinness. Pas aan het eind haalt de brouwerij het alcohol eruit, via een proces bij lage temperatuur zodat de smaak zoveel mogelijk intact blijft.
Het resultaat komt dicht bij het origineel: dezelfde donkere kleur, dezelfde romige kraag door stikstof, een licht mildere afdronk. Bierkenners proeven wel een net iets dunnere body, logisch, want alcohol draagt bij aan het mondgevoel.
Voor wie minder wil drinken zonder de smaak van Guinness te missen, is 0,0 een serieus alternatief. Geen vage bijsmaak, geen gevoel van 'net-niet-bier'.
Een glas Guinness Draught van 330 ml bevat ongeveer 125 kilocalorieën. Ter vergelijking: dat is minder dan de meeste lagers van hetzelfde volume.
Per glas zit er zo'n 10 gram koolhydraten in, plus ongeveer 0,5 gram eiwit. Het alcoholpercentage ligt op 4,2 procent, wat neerkomt op ruim 1 eenheid alcohol per glas.
Guinness bevat gerst, dus geen glutenvrije optie voor wie daar gevoelig voor is. Sinds 2016 is het bier wel veganistisch: de brouwerij gebruikt geen vismaag (isinglass) meer om het bier helder te filteren.
Guinness verdwijnt niet alleen in een glas. Het bier wordt veel gebruikt als kookingrediënt, vooral in de Ierse keuken.
De bitterheid plus de moutige diepte passen goed bij stevige stoofschotels. Guinness braised beef is daar een klassiek voorbeeld van: het bier trekt in het vlees, laat een subtiele, zoetige diepte achter na urenlang sudderen.
Ook in bakken duikt Guinness op. Guinness chocoladecake is een vaste waarde bij veel Ierse bakkers, dankzij de manier waarop het bier de chocoladesmaak versterkt zonder dat je het bier zelf proeft.
Is Guinness veganistisch?
Sinds 2016 wel. Vroeger gebruikte de brouwerij vismaag om het bier te filteren, dat proces is inmiddels vervangen.
Bevat Guinness gluten?
Ja. Guinness wordt gebrouwen met gerst, dus niet geschikt voor wie gluten moet mijden.
Hoe lang blijft een geopend blikje Guinness goed?
Het beste drink je het meteen op. Eenmaal geopend verliest het bier binnen een dag al veel van de stikstofbubbels plus de frisheid.
Smaakt Guinness beter in Ierland?
Daar zijn goede redenen voor. De omloopsnelheid ligt hoger, het bier staat dus korter stil in het vat. Ook de tapgewoontes liggen er net iets anders, wat het verschil deels verklaart.
Guinness blijft, ook na 260 jaar, een bier waar nog genoeg over te ontdekken valt: van het glaswerk tot de exacte tapduur, van de voedingswaarden tot de rol in de keuken. Wie de volgende keer een pint bestelt, kijkt er hopelijk met iets meer kennis naar.
Wil je Guinness niet alleen drinken, maar ook proeven in een gerecht? Dit recept voor Guinness stoofpot zet het bier volledig in de hoofdrol. Voor meer recepten zoals dit, neem een kijkje bij Whats Cooking.
Ingrediënten (voor 4 personen)
Bereiding
