Radijs (wetenschappelijke naam Raphanus sativus) behoort tot de familie van de kruisbloemigen, dezelfde groep als broccoli, bloemkool en spruitjes. Het wordt vooral rauw gegeten, bijvoorbeeld in een salade of op een boterham, maar je kunt radijs ook kort verwerken, bijvoorbeeld in een roerbakgerecht. De knollen hebben een knapperige structuur en een smaak die scherp of wat pittig kan zijn. Die bijzondere smaak komt door stoffen zoals mosterdolie die in het knolgewas aanwezig zijn.
Radijs groeit snel en is relatief eenvoudig te telen. De planten kunnen al na een paar weken na het zaaien geoogst worden, wat het een populaire keuze maakt in moestuinen. Ze gedijen op losse, goed doorlatende grond en in potten of bakken als je geen tuin hebt.
Als je het hebt over radijs gezond, dan bedoel je dat deze groente weinig calorieën bevat en toch diverse voedingsstoffen levert. Radijs bestaat voor een groot deel uit water en is laag in energie, wat maakt dat je er niet snel veel calorieën mee binnenkrijgt. Daarnaast bevat radijs vitamine C, kalium, foliumzuur en verschillende mineralen zoals calcium en ijzer.
De aanwezigheid van vezels kan de spijsvertering helpen, omdat vezels bijdragen aan een regelmatige stoelgang. Vitamine C werkt als antioxidant en draagt bij aan het immuunsysteem. Bovendien smaken radijsjes vaak fris en knapperig, wat ze een aantrekkelijke toevoeging maakt aan lichtere gerechten en salades.
In de praktijk betekent dat als je radijs eet, je een relatief lichte groente toevoegt aan je maaltijd die je lichaam ondersteunt met een kleine hoeveelheid vitaminen en mineralen, zonder veel calorieën aan te leveren.
Radijs is niet alleen in de winkel te vinden, je kunt het ook zelf zaaien in je tuin of op een balkon. De zaden kun je vanaf het vroege voorjaar tot in de zomer direct in de volle grond of potten zaaien. Het duurt meestal maar een paar weken voordat je de eerste radijsjes kunt oogsten.
Belangrijk bij het telen is dat de grond los en vochtig genoeg is. Te droge grond of juist tekort aan vocht kan ervoor zorgen dat de radijsjes harder of bitter worden. Ook zonlicht speelt een rol in hoe snel en hoe smaakvol de knollen groeien. Soms worden radijsjes in kassen geteeld om het groeiseizoen te verlengen en het hele jaar door verse radijs te kunnen leveren.
Het loof van de radijs kun je vaak beter verwijderen voordat je de knollen in de koelkast legt. Het loof trekt anders vocht uit de knol, waardoor de radijs sneller slap of glazig kan worden.
Radijs past goed bij hartige smaken en texturen. De scherpe, knapperige knollen kun je rauw snijden en door salades mengen, of juist licht bereiden om een zachtere smaak te krijgen. Het pittige karakter kan ook goed samengaan met zachte kazen, boterhammen of andere verse groenten.
Je kunt radijsijes kort koken, roerbakken of stomen. Bij koken duurt dat enkele minuten, terwijl roerbakken vaak wat sneller gaat. Ook het groene loof is eetbaar en kun je gebruiken in pesto, soep of salades.
Verse radijsjes blijven het beste in de koelkast. Zonder het loof blijven ze langer stevig en fris als je ze in een bak met een klein beetje water plaatst. Invriezen wordt meestal afgeraden omdat ze dan makkelijk sponzig worden, maar inmaken in azijn met kruiden kan een leuke smaakvariant geven.
Als je radijs hebt geoogst uit je eigen tuin, was ze dan goed en snijd het loof af. De knollen zijn dan klaar om direct te gebruiken.
Radijs kan gecombineerd worden met andere groenten zoals sla, wortelen en komkommer, maar ook met fruit zoals appel voor een frisse smaak. Je kunt experimenteren met verschillende smaakcombinaties om te ontdekken wat je zelf het lekkerst vindt.
Radijs biedt een manier om smaak en voeding samen te brengen zonder dat je veel calorieën binnenkrijgt. Door het hoge watergehalte en de voedingsstoffen kan het een waardevolle aanvulling zijn op een maaltijd. Of je het nu in een salade verwerkt, rauw eet als tussendoortje of verwerkt in een lichte roerbak, radijs richt zich op eenvoud en knapperigheid in je eten.
Ingrediënten
Bereiding
